Sint-Petersburg dag 2

Fotoalbum ‘Sint-Petersburg dag 2’ weergeven

De timing van Ludmila is perfect! Net als we aankomen bij de Izaäkkathedraal zwaait de poort open en kunnen we als eerste binnen. Absoluut indrukwekkend, we zijn zo goed al alleen in één van de grootste kathedralen ter wereld. Het interieur bestaat uit prachtige iconen, ongelooflijk gedetailleerde mozaïeken, schilderijen, muurschilderingen, zuilen van malachiet en vloeren gemaakt met de mooiste materialen en door de beste kunstenaars van hun tijd.

Izaäkkathedraal

In 1818 is men begonnen met de bouw naar een ontwerp van Auguste de Montferrand. Een werk dat veertig jaar zou duren. Voor de fundering alleen al, waaraan men met 125 000 man gedurende vijf jaar gewerkt heeft, heeft men 11 000 in teer gedrenkte boomstammen in de drassige ondergrond geheid. Ze waren nodig om het gewicht van 300 000 ton te kunnen dragen.

Izaäkkathedraal

Alles is groot en zwaar! De binnen oppervlakte is 4 000 m² en er is plaats voor 14 000 mensen. De bakstenen buitenmuren zijn tussen 2,5 en 5 meter dik en zowel langs binnen als buiten bekleed met marmer. In de kathedraal zijn in totaal 112 zuilen uit één stuk verwerkt.
De pilaren aan de buitenzijde zijn uit massieve stukken rood graniet. Ze werden op platbodems vervoerd over de Finse Golf tot aan de kade vlakbij en daar bewerkt en gepolijst tot zuilen. Iedere zuil heeft een diameter van 1,8 meter, is 17 meter hoog en weegt 114 ton. Binnen rust de metalen koepel, die een diameter van bijna 26 meter heeft, op 24 zuilen. De koepel bestaat uit drie, onderling verbonden structuren en is zowel binnen als buiten rijkelijk versierd of verguld.

In de kerk, nu een museum, wordt met foto’s, tekeningen en maquettes uitgelegd wat voor grote technische prestatie de bouw wel was. Ludmila wijst ons erop dat de arbeidsomstandigheden bij de bouw ronduit triest moeten zijn geweest. De arbeiders sliepen in vochtige houten barakken met aarden vloeren. Ze waren ondervoed, slecht gekleed en door gebrek aan hygiëne leden ze aan allerlei ziektes. Velen stierven doordat ze van de hoge stellingen vielen. Maar het gevaarlijkste werk was het vergulden van de koepels en de kruisen. Hiervoor werd een vloeibaar mengsel van kwikzilver en goud op de koperen platen aangebracht. Door verhitting liet men het kwikzilver verdampen zodat er een mooie goudlaag achter bleef. De arbeiders werden echter langzaam vergiftigd door het inademen van de uiterst giftige dampen.

Generale Staf gebouw – De Alexanderzuil

We rijden met ons busje tot aan het Paleisplein. Midden op het plein staat een rode granieten pilaar, met bovenop een engel met een kruis: de Alexanderzuil. Deze zuil, 47 m hoog, is opgedragen aan tsaar Alexander I voor zijn rol bij de overwinning op Napoleon. Het is het grootste vrijstaand monument ter wereld. Ook dit is een ontwerp van Auguste de Montferrand, 2400 arbeiders hebben er twee jaar aan gewerkt. In het verleden vonden op dit plein belangrijke historische gebeurtenissen plaats. Zo was er in 1905 de ‘Bloedige zondag’ die een einde maakte aan het tsaristisch Rusland en ook de Oktoberrevolutie van 7 november 1917, toen Bolsjewieken onder leiding van Lenin het Winterpaleis bestormden.

Het Winterpaleis

Na de dood van Tsaar Peter de Grote ging zijn dochter, tsarina Elizabeth, door met het uitbouwen van de stad. Zij gaf aan haar favoriete architect Bartolomeo Rastrelli de opdracht langs de Neva het Winterpaleis te bouwen. Het werd een groot rechthoekige paleis, waarvan elke zijde 250 m lang is en dat zo’n 1 500 vertrekken telt.

De Hermitage

Peter de Grote was al begonnen met het verzamelen van Westerse schilderijen en beeldhouwwerken. Zijn dochter Elizabeth breidde de verzameling uit, maar pas onder Catharina II werd de basis gelegd voor de schitterende collectie die nu in de Hermitage te zien is. In 1764 kreeg ze, omdat hij zijn schulden niet kon voldoen, van de Berlijnse koopman Gotzkowsky ruim 300 schilderijen. Daarbij waren er onder andere Vlaamse en Hollandse meesters. Ook zelf schafte ze veel kunstwerken en grote hoeveelheden zilver en porselein aan om haar paleizen te versieren. De verschillende opvolgers vergrootten de verzameling en breidden het paleis uit met nieuwe gebouwen. In 1852 werd het complex voor het eerst opengesteld voor het publiek. Na de Russische Revolutie werden privécollecties van verzamelaars geconfisqueerd en verhuisden vele stukken naar hier.
Tegenwoordig is de Hermitage collectie in het Winterpaleis de grootste en veelzijdigste ter wereld. In iets meer dan 2,5 eeuw heeft men meer dan 3 miljoen objecten verzameld. Daarvan kan slechts een minuscuul deel, rond de 65 000 stuks, aan het publiek getoond worden.

De Hermitage

Ludmila loodst ons via de aparte ingang voor groepen naar binnen. Ze start de rondleiding bij de staatsievertrekken van de tsaren. Niet alleen de collectie is bijzonder, maar ook de gebouwen en de interieurs. Ze tonen aan in wat voor weelde de Russische tsaren leefden. Overvloedig gedecoreerde muren en plafonds waarbij de duurste materialen gebruikt werden. Het zijn stuk voor stuk meesterwerken van de rijke Russische barok.

De Hermitage

Met een indrukwekkende trap komen we via de kleine troonzaal uit in de grote troonzaal, met zijn prachtige parketvloer uit 16 verschillende houtsoorten. We gaan verder via de Malachietzaal, met zuilen en vazen van malachiet, naar de Paviljoenzaal. In deze met goud en wit marmer bekleedde zaal staat de beroemde Pauwenklok. Het reusachtig uurwerk is hét voorbeeld van robotica uit de 17e eeuw. In galerij 1812 hangen 400 portretten van Russische helden die streden in de oorlog tegen Napoleon.

De Hermitage

Ludmila laat ons de mooiste kamers en de meest interessante kunstwerken te zien. Daarbij horen natuurlijk de schilderijen van Leonardo da Vinci en het beeld Gehurkte Knaap van Michelangelo. Ook de schilders uit de Lage Landen zijn zeer goed vertegenwoordigd met werken van onder andere Antoon van Dyck en Peter Paul Rubens (40 werken). Maar ook van Frans Hals, Jan Steen en natuurlijk Rembrandt. Danaë, Flora, De terugkeer van de verloren zoon, er hangen in totaal 20 werken van zijn hand en meer dan 100 van zijn leerlingen. Werken van Caravaggio, Rafaël, El Greco, Titiaan, Bosch, Bruegel … noem maar op, … ze hangen er. Daarnaast zijn er nog mozaïeken, sieraden, een enorm assortiment kunstvoorwerpen uit het oude Griekenland, Rome, Egypte en Perzië; voorwerpen uit het stenen tijdperk, etc…

De Hermitage

Tussendoor krijgen wij nog een geleide rondleiding in de diamantenkamer. In enkele zwaar beveiligde ruimtes worden de meest verfijnde juwelen, sieraden, snuifdoosjes, tafeldecoraties en objects d’art van de tsaren-dynastie getoond. Deze stukken werden, of aangekocht bij topjuweliers, of werden aangeboden als diplomatiek geschenk. De uitleg bij deze unieke meesterwerken mag enkel gegeven worden door een curator van de Hermitage.

De Hermitage

Het officiële gedeelte zit erop! Tijd, om even te pauzeren in het museumcafé. Ook na de pauze blijven we nog rondkijken, maar nu in een andere vleugel. Op de benedenverdieping is er een tijdelijke tentoonstelling met werken van tijdgenoten van Rembrandt.
Ook wandelen we rond in de woonvertrekken van de laatste tsarenfamilie. We komen uit bij de afdelingen met meubilair, met Brusselse wandtapijten, werken van kunstenaars uit Italië en Spanje. Veel te veel om op te noemen! Voor wie zelf wil u ook eens wil rondkijken bestaat er de virtuele tour: https://www.hermitagemuseum.org

Beloselsky-Belozersky paleis

Net voor sluitingstijd verlaten we het museum. Na zo’n hele dag binnen slenteren gaan we wat doorstappen. Vlakbij ligt de Nevski Prospekt. Met zijn vele aantrekkelijke gebouwen is het sinds de 18e eeuw de winkel- en uitgangsstraat van Sint-Petersburg. Tsaar Peter de Grote gaf in 1709 opdracht deze straat aan te leggen. Er staan tussen de opvallende burgerhuizen, paleizen en handelspanden, ook kerken van verschillende geloofsovertuigingen. Enkele opvallende gebouwen zijn: het barokke Stroganov paleis waarin een gedeelte van de collectie van het Russisch Museum wordt getoond, de Barrikada Cinema die nu weer terug een bioscoop is. Het, in Art Deco stijl gebouwde Singerhuis, is nu een boekenwinkel, maar werd destijds gebouwd in opdracht van de naaimachinefabrikant. Aan de overkant van de straat staat het gebouw van bonthandelaar Mertens, zoals op de gevel te lezen is. Het glas accentueert de neoclassicistische bogen. Het literair café op de hoek werd bezocht door beroemde schrijvers en dichters als Dostojevski en Poesjkin.

Jelsejev-gebouw, delicatessenzaak

In het Jelsejev-gebouw, één van de mooiste Art deco-huizen in de stad, ziet de delicatesse zaak er weer net zo uit als in 1900. Ook liggen er drie grote winkelpassages aan Nevski Prospekt: de Zilveren rijen, Gostiny Dvor en Passazj. Gostiny Dvor, ook een creatie van de architect Rastelli, was een van de eerste overdekte winkelcentra ter wereld. In de jaren 90 kreeg het witgele gebouw met de arcades een facelift en kwamen er luxe winkels in. Dit is echt het bruisende deel van de stad met vele cafés en restaurants. Dat komt goed uit want het is net tijd om iets te gaan eten na alweer een onvergetelijke dag.

Fotoalbum ‘Sint-Petersburg dag 2’ weergeven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.