Sint-Petersburg dag 1

Fotoalbum ‘Sint-Petersburg dag 1’ weergeven

Het was een verstandige keuze om gisterenavond met de hogesnelheidstrein Sapsam, naar hier te reizen. We hebben goed geslapen en zijn er klaar voor om Sint-Petersburg te verkennen. Ons reisgezelschap is aangegroeid tot 17: wij met ons tweetjes, de acht mensen die met de nachttrein uit Moskou zijn gekomen en zeven vers ingevlogen deelnemers. Voor de volgende dagen hebben we een nieuwe plaatselijke gids: Ludmila.

Het winterpaleis

Bij het begin van onze stadsrondrit legt ze uit dat Sint-Petersburg niet genoemd is naar Tsaar Peter de Grote, maar wel naar diens naamheilige: Petrus. Oorspronkelijk was de naam ‘Sankt-Piter-Boerch’; een imitatie van het Nederlandse “Sint-Pietersburg”. Het is een relatief jonge stad die vanaf 1703 onder leiding van Peter de Grote gebouwd werd. Inspiratie daarvoor deed hij op tijdens zijn reizen door Europa. Vooral Holland, en in het bijzonder Amsterdam met zijn grachten en statige herenhuizen, diende als voorbeeld. Hij besloot om een havenstad te stichten, die gemakkelijk toegang had tot de Oostzee, bij de Finse Golf. Het werd een hele klus om in een vrijwel onbewoond moerasgebied, rond enkele eilandjes in de Neva delta, een moderne hoofdstad voor Rusland te creëren. Toch koos hij deze plek omdat de Neva en enkele zijrivieren toegang gaven tot het binnenland. Aan de andere kant was, door de nabijheid van de Oostzee, Europa vrij dicht bij. Hij noemde de stad zelf ‘een venster naar Europa’. Ondanks vele technische moeilijkheden waren 10 jaar later de belangrijkste regeringsgebouwen en paleizen klaar.

Kunstenplein – Russisch Museum – Alexander Poesjkin

Achter alle pracht en praal schuilde wel een harde realiteit. Meer dan 100 000 dwangarbeiders, onder wie veel Zweedse krijgsgevangenen kwamen door uitputting en ziekte om het leven tijdens de stadsaanleg. Daarnaast werden mensen uit andere delen van Rusland gedwongen om naar de nieuwe stad te verhuizen.

We rijden eerst door de Nevski Prospekt; deze ruim 4 kilometer lange straat is de oudste en belangrijkste winkelstraat van Sint-Petersburg. Prospekt is een verbastering van perspectief. Al vrij snel, na het ontstaan van de stad, vestigden zich hier buitenlandse handelaren en zakenlieden. Vanuit ons busje is de bijzondere architectuur van de vele gebouwen moeilijk te zien. Tijdens onze vrije momenten de volgende dagen zullen wij hier nog meerdere keren langskomen.

Kerk van de Verlosser op het Bloed

Onze eerste stop is bij de Kerk van de Verlosser op het Bloed, gebouwd op de plek waar in 1881 tsaar Alexander II werd vermoord. Ze lijkt sterk op de Basiliuskathedraal in Moskou, maar is nog kleurrijker (alhoewel dat met dit sombere weer niet zo lijkt). Op de gevels zijn mozaïeken aangebracht met taferelen uit het Nieuwe Testament en wapenschilden van de verschillende regio’s van Rusland. Dit laatste als symbool voor de rouw van alle Russen na de dood van hun tsaar. Na de revolutie werd de kerk volledig geplunderd en diende als opslagplaats. Inmiddels is ze gerestaureerd en doet ze dienst als museum.

Achter de kerk ligt het Kunstenplein. Midden in het lommerrijk parkje staat het standbeeld van Alexander Poesjkin, Ruslands grootste schrijver. In de onmiddellijke omgeving bevindt zich niet alleen het Russisch museum, maar ook de Filharmonie en enkele theaters.

Kathedraal van de Heilige Nicolaas

We rijden naar de Nicolaaskathedraal. In de tijd van Peter de Grote woonden in deze buurt zeelieden en stond hier voor hen een houten kerk. Later liet zijn dochter tsarina Elisabeth, er deze prachtige barokke kerk en losstaande klokkentoren in babyblauw, wit en goud bouwen. In de Russisch-Orthodoxe kerk staat de term kathedraal niet voor een soort hiërarchie, maar is gewoon een gebouw met meerdere kerken of kapellen. Verbazing alom, want wij zien maar 1 kerk. Ludmila vertelt ons dat wij ons in de benedenkerk bevinden, welke bedoeld is voor dagelijks gebruik. Boven ons bevindt zich de bovenkerk welke op zondagen en bij speciale gelegenheden zoals bruiloften gebruikt wordt.
De kathedraal is één van de acht kerken in Sint-Petersburg die gedurende de Sovjetperiode niet gesloten of gesloopt werden, al werden wel de klokken in beslag genomen.

Rostrazuil

De volgende stop is bij de oostpunt van Vasiljevki-eiland aan de oever van de Neva. Hier was oorspronkelijk het handelscentrum en de haven van de stad. Nu zijn er o.a. de Academie van Wetenschappen, de universiteit en verschillende musea. In de Kunstkammer zijn anatomische preparaten en biologische curiositeiten op sterk water te zien, die door Peter de Grote werden verzameld. Opvallend van vorm en kleur zijn de twee Rostazuilen. Oorspronkelijk waren dat vuurtorens, die de schepen door de drukke haven moesten leiden. Op de brede Neva zijn, buiten de rondvaartboten, nauwelijks schepen te zien. Daar is, zo vertelt Ludmila, een verklaring voor. De bruggen zijn te laag om grote (zee)schepen door te laten. Om er voor te zorgen dat het drukke verkeer niet vastloopt gedurende de dag, gaan de bruggen enkel ’s nachts een tijdje open. De schepen passeren dan in konvooi. Automobilisten moeten er dan wel rekening mee houden dat ze niet aan de overkant geraken.

Petrus-en-Paulusvesting

Op een klein eiland in de Neva rivier, vroeger gekend onder de naam ‘hazeneiland’, werd de Petrus en Paulusvesting opgetrokken uit hout. Het was het eerste bouwwerk van de nieuwe stad en het moest het gebied beschermen tegen mogelijke aanvallen van de Zweden. De Zweden werden echter al verslagen voordat het fort voltooid was. Vrij snel liet Peter de Grote het oorspronkelijke ontwerp van Domenico Trezzini herbouwen in steen. Het fort heeft de vorm van een onregelmatige zeshoek, met op elke hoek een bastion. Daarin werden (politieke) gevangenen opgesloten en gemarteld. Een van de eerste gevangene hier was Peter de Grote’s eigen zoon, Alexei, die in 1718 ter dood werd gebracht wegens verraad. Later werden hier ook Fjodor Dostojevski, Leon Trotski en Maxim Gorki opgesloten.

Petrus-en-Pauluskathedraal / graf Peter de Grote

Binnenin staan een aantal gebouwen met in het midden de barokke kathedraal. Het is een opvallend gebouw, want de typische uivormige koepels ontbreken. De klokkentoren, die als eerste af was, was een uitstekend uitkijkpunt van waaruit Peter de Grote de bouwwerkzaamheden in zijn nieuwe stad kon overzien. Boven op de toren staat een vergulde spits met daarop een engel die een kruis boven haar hoofd houdt. In de toren stond oorspronkelijk een beiaard die in 1720 geschonken was door de beiaardschool van Mechelen. Helaas raakte in 1756 de toren en de klokken bij een brand zwaar beschadigd. De toren in oude glorie herstellen was geen probleem. Maar hoewel men meerdere pogingen ondernomen heeft, was de restauratie van de beiaard geen succes. In 2001 besloot Vlaanderen, als bijdrage aan de restauratie van de kerk, een gloednieuwe beiaard te schenken. Het orgel wordt echter niet gebruikt tijdens de vieringen. In de Russisch-Orthodoxe kerk gebruikt men geen muziekinstrumenten, enkel koorzang. Een kort voorbeeld van de sterke vocale traditie krijgen we in een zijkapel waar een vijfkoppig mannenkoor a capella een prachtig lied vertolkt.

Petrus-en-Pauluskathedraal

In de kathedraal liggen de overblijfselen van bijna alle Russische tsaren vanaf Peter de Grote tot Nicolaas II. De laatste werd er pas in juli 1998 met zijn familie herbegraven, nadat hun overblijfselen eerst waren opgegraven in de buurt van Jekaterinenburg en meerdere malen waren onderzocht op echtheid.

Paleiskade van uit Petrus-en-Paulusvesting

We wandelen naar de Nevapoort die uitgeeft op de pier, vanwaar gevangenen werden weggevoerd voor hun executie of verbanning. Onder de poort geven bordjes de record waterstanden aan. Bij aanhoudende westenwind wordt het water richting de stad gestuwd, dikwijls met overstromingen tot gevolg. Sinds de bouw van een grote dam, die de Finse golf afsluit, zou dit niet meer mogen gebeuren. We mogen even niet treuzelen van Ludmilla, want we moeten naar het Naryshkin bastion wandelen. Sinds de achttiende eeuw wordt hier elke middag, stipt om 12 uur, een kanonschot afgevuurd. Dit om de inwoners de tijd te melden of ze te waarschuwen dat het waterpeil van de Neva steeg en er gevaar voor overstromingen bestond.

Alexander Nevsky klooster

Na de middagpauze rijden we naar het Alexander-Nevsky klooster, gesticht in 1710 door Peter de Grote. De naam verwijst naar de vorst die in 1240 de Zweden versloeg. De tsaar wilde hier zijn relikwieën bewaren en riep Alexander-Nevsky uit tot beschermheilige van de stad. Het kloostercomplex draagt de titel “Lavra”, hetgeen de hoogste rangorde in het Russisch-orthodoxe geloof aanduidt. Er zijn slechts vier kloosters die deze titel dragen. Het interieur van de barokke hoofdkerk is prachtig gedecoreerd met fresco’s, en bezit een unieke iconostase van rood agaat en wit marmer en met werken van van Dyck en Rubens.
Links en rechts bij de hoofdingang van het klooster liggen kerkhoven, links het Lazarus kerkhof, rechts het Tikhvin kerkhof. Op dat laatste liggen de stoffelijke overschotten van belangrijke Russische architecten, geleerden, schilders, dichters en componisten: onder wie Dostojevski, Tjaikovsky en Rimski-Korsakov. Ook in de tuin van het complex is nog een begraafplaats met opvallende communistische en atheïstische grafmonumenten..

Fabergé Museum

Het programma van het reisbureau zit erop voor vandaag. Zij die vannacht met de trein gereisd hebben zijn blij om te kunnen gaan rusten; wij daarentegen gaan terug naar het centrum voor een bezoek aan het Fabergé museum.
In 2013 opende men dit museum in een van de mooiste paleizen, het Shuvalov-paleis, aan het Fontanka kanaal. De collectie van het museum bestaat uit decoratieve en toegepaste werken, object d’art, van Russische juweliers en in het bijzonder van de hand van Carl Fabergé. Vanaf de jaren 80 van de 19e eeuw werden in zijn atelier, naast juwelen ook uitzonderlijke kunstobjecten van kostbare materialen zoals goud, zilver, diamanten, parels en edelstenen gemaakt. De beroemdste zijn de tweeënvijftig fantasievolle paaseieren die hij maakte in opdracht van de tsaren.
Centraal in het museum worden de 9 eieren en andere objecten tentoongesteld, die de oligarch Viktor Vekselberg in 2004 voor 100 miljoen dollar van de familie Forbes kocht.

Fabergé Museum

Vanaf 1885 gaf tsaar Alexander III juwelier Fabergé de opdracht om jaarlijks een paasei te maken voor zijn vrouw de tsarina Maria Fjodorovna. Daarbij moest elk ei uniek zijn en een bepaald thema hebben. Verder kreeg Fabergé de vrije hand en wist zelfs de tsaar niet hoe het volgende ei er uit zou zien. Ook onder Nicolaas II werd de traditie voorgezet, maar werden er twee eieren besteld: één voor zijn vrouw en één voor zijn moeder. Nog een kleine tip: als u aan het ticket office vraagt “Waar is dat feestje???” zullen ze zeker antwoorden “Hier is dat feestje!!! Dat hebben wij deze Russische supporters van de Red Devils op hun vraag, aangeleerd.

Boottocht kanalen en Neva

Het is een warme, zonnige zomeravond, dus ideaal voor een boottocht. Aan het museum kan je aan boord gaan voor een ontspannende, 2 uur durende, rondvaart door een aantal kanalen en over de rivier de Neva. Vanmorgen zagen we vele gebouwen in het centrum vanuit ons busje, en nu dus nog eens. Maar het is totaal anders; rustig in de avondschemering. In het hoogseizoen, dus tot vorige week, werden hier ook nachtelijke boottochten georganiseerd. Het moet bijzonder mooi zijn langs de verlichte paleizen, kerken en (openstaande) bruggen te varen. Wij zijn echter best tevreden en genieten in de avondschemering van het mooie uitzicht.

Fotoalbum ‘Sint-Petersburg dag 1’ weergeven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.