Moskou dag 3

Fotoalbum ‘Moskou dag 3’ weergeven

Irina heeft besloten om een uur vroeger met ons op stap te gaan. Moskovieten slapen graag uit op zondag en wij hebben dan meer tijd en ruimte om enkele van de mooiste metrostations in het centrum te gaan bekijken.

Metrostation Komsomolskaja

Want, raar maar waar, de metro van Moskou is een toeristische attractie. De perrons en stationshallen lijken op miniatuurpaleizen met kroonluchters, levensgrote bronzen beelden en kleurrijke mozaïeken. Daarnaast is het ook een van de meest efficiënte metrostelsels in de wereld. Dagelijks rijden er ca 10 000 treinen op de 12 lijnen en worden er zo’n negen miljoen passagiers vervoerd.

Metrostation Belorusskaya

Als belangrijk onderdeel van Stalins eerste vijfjarenplan, werd vanaf de jaren dertig enorm veel geld en mankracht gestoken in de bouw van dit grootschalig ondergronds project. De metro moest niet alleen functioneel zijn, maar moest ook dienen als belangrijk communistische propagandamiddel. De beste kunstenaars werden gevraagd de metrostations aan te kleden, zodat de gebruikers in de ‘paleizen voor gewone mensen’ konden ervaren hoe de perfecte communistische samenleving er in de toekomst zou uitzien.

Om dit te bereiken werd overvloedig gebruik gemaakt van dure materialen om beelden, ornamenten, fresco’s en mozaïeken in classicistische stijl te vervaardigen. Hierbij werden de klassieke mythologische figuren vervangen door communistische helden met voorop natuurlijk Stalin zelf, maar ook soldaten, arbeiders, zeelieden, sportmannen etc…

Metrostation Belorusskaya

Bij de bouw was enorm veel mankracht nodig, de bouwgereedschappen waren primitief en de omstandigheden waarin de arbeiders moesten werken ronduit slecht. Men kan stellen dat de eerste stations en lijnen gewoon met de hand zijn uitgegraven. Het waren vaak gevangenen of gastarbeiders uit de randrepublieken zoals Kazachstan.
Heel wat metrostations liggen ook erg diep. Zo zouden ze als schuilkelder gebruikt kunnen worden bij een eventuele nucleaire aanval. Met lange steile roltrappen ga je aan een hoge snelheid naar beneden (of naar boven). De bedoeling is dat je aan de rechterkant van de lange roltrap gaat staan, zodat de haastigen links kunnen voorbijsteken. Onderaan bij elke roltrap staat een klein glazen hokje, met daarin de toezichter. Die zit de ganse dag naar twee monitorschermen te kijken, zodat mocht er iets fout lopen, met één druk op de knop het hele gevaarte wordt stilgelegd.

Metrostation Kiyevskaya

Op onze tocht bezoeken wij o.a. de metrostations Paveletskaja, Komsomolskaja, Novoslobodskaja, Belorusskaya, Kiyevskaya, en Plostsjad Revoljoetsi. Het ene is nog mooier en indrukwekkender dan het andere. Nergens valt er graffiti te bespeuren, ook niet op de treinstellen. Vele van deze treinstellen zijn trouwens mooi thematisch beschilderd.

GOeM

We stappen dus uit in het station Plostsjad Revoljoetsi in de buurt van de Nikolskaya straat. Deze komt uit bij het Rode plein. Aan deze straat liggen onder andere het hoofdpostkantoor en de Kazankathedraal. Na een korte wandeling over het Rode plein nemen we tijd voor een pauze in het warenhuis GOeM. Daar lopen we binnen in ‘Gastronom No 1’, een delicatessezaak die er nu weer net zo uitziet als in 1901. Net als toen -voor de Oktoberrevolutie – is alles in overvloed te koop. Niet alleen de afdelingen patisserie, kaviaar en wodka, maar ook deze met Belgische speciaal bieren is indrukwekkend!
Het is tijd om verder te wandelen in de richting van het Kremlin. We lopen door het Alexanderpark. Bij het begin komen we langs het Graf van de Onbekende soldaat. De eeuwige vlam brandt er voor alle Sovjet soldaten gesneuveld tijdens de Grote Patriottische Oorlog (1941-1945). Midden in het park staat een obelisk opgericht ter ere van 300 jaar Romanov-dynastie. Na de revolutie werd de tsaristische arend vervangen door de namen van vooraanstaande revolutionairen.

Kremlin, Drievuldigheidstoren

Het Kremlin is volledig omringd door een twee kilometer lange muur die regelmatig onderbroken wordt door één van de 20 torens. Wij gaan binnen via de Drievuldigheidstoren, met zeven verdiepingen de hoogste.

Staats-Kremlinpaleis / Congrespaleis

Binnen het Kremlin, oorspronkelijk de residentie van de tsaren, staan er heel wat gebouwen en kerken. Rechts onmiddellijk na de ingang staat het vroegere woonverblijf van Stalin, het Potesjni-paleis. Recht doorlopend is links het Arsenaal, dat na de verwoesting door Napoleon is heropgebouwd. Langs de sobere gevel staan kanonnen uit verschillende oorlogen op Russisch grondgebied. Rechts is de glazen gevel van het Congrespaleis, dat in 1960 werd gebouwd voor de massale partijcongressen. Nu wordt het gebruikt voor concerten en balletvoorstellingen. Verderop aan de overzijde staat het grote witgele Kremlinpaleis, de officiële residentie van de Russische president. Dit deel is nog steeds in functie en dus niet toegankelijk voor het publiek.

De mooiste bouwwerken staan rond het Sobornaja Plosjtsjad of Kerkplein. In de Maria-Hemelvaartkathedraal of Oespjenski sobor met zijn gouden koepels en het fresco van de maagd Maria, werden de tsaren gekroond. De iconostase bevat iconen uit de late middeleeuwen. Het Franse leger van Napoleon ontheiligde en beschadigde de kerk door hem als stal te gebruiken.

Verkondigingskathedraal

Kathedraal van de Aartsengel Michaël

Even verderop ligt de Blagovesjtsjenski sobor of Verkondigingskathedraal. Ze deed dienst als huiskerk van de tsaren. Oorspronkelijk had de kerk drie koepels en een open zuilengang rondom. Ivan de Verschrikkelijke liet de kerk uitbreiden met zes koepels en kapellen op elke hoek. De zuidelijke gang liet hij ombouwen in een eigen kapel, waar vandaan hij de dienst in de kerk kon volgen. De regels van de Russisch-orthodoxe kerk ontzegden hem namelijk de toegang tot de eigenlijke kerk vanwege zijn vierde huwelijk.
Irina neemt ons nog mee naar een volgende kerk: de kathedraal van de aartsengel Michael. Dit is de jongste van de kathedralen op dit plein. In deze kerk bevinden zich de graven van alle tsaren van voor Peter de Grote.

Tsarenklok

We steken het plein over en komen bij de enorme Tsarenklok. Dit is de grootste klok die ooit is gegoten. Helaas heeft ze nooit geklonken, doordat ze brak voordat ze in gebruik werd genomen. Het afgebroken deel ligt naast de klok. Ook het bronzen Tsarenkanon heeft nooit een schot heeft gelost. De kogels ervoor liggen er dan ook voor de sier. Ze passen niet eens in de loop.
We verlaten het Kremlin en nemen de metro voor één halte, naar Arbat. Deze wijk was lang het woongebied voor de dichters, schrijvers en kunstenaars. Dit veranderde in de loop van de 18e eeuw, toen de adel en rijke burgers hier kwamen wonen. Na de revolutie kwamen veel gebouwen in handen van hun communistische leiders en van de partij. Op het einde van de straat staat het reusachtige gebouw van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, een van de Zeven Zusters. Recent is deze straat met een aaneenschakeling van cafés, souvenirwinkels en hamburgertenten verkeersvrij gemaakt.

Sapsan Moscow – St. Petersburg

Voor ons is het tijd om naar het hotel terug te keren. Om 17 uur worden we opgehaald en naar het station gebracht. De anderen van ons reisgezelschap zullen later vanavond de nachttrein nemen om de 700 km naar Sint-Petersburg af te leggen. Wij verkiezen de Sapsan (Slechtvalk), de comfortabele hoge snelheidstrein. Tijdens het eerste deel van de rit is het nog licht en kunnen wij nu en dan een glimp van het landschap opvangen. Het lijkt nogal bosrijk met grote moerassige stukken. De houten huizen die we zien hebben vaak daken van golfplaten. Het ziet er armmoedig uit.
Na een comfortabele rit, worden we 4 uur later opgehaald aan te station en voor de deur van ons hotel afgezet. Prima service, nog een verfrissende pint in de bar en dan lekker slapen in een echt bed.

Fotoalbum ‘Moskou dag 3’ weergeven

Advertenties

Moskou dag 2

Fotoalbum ‘Moskou dag 2’ weergeven

Naar aanleiding de ‘City Days’ besluit Irina het programma om te gooien. Daar nu nog niet alle wegen afgesloten zijn starten we met de stadsrondrit. Voor ons een kleine meevaller want het is helemaal niet druk op de weg. De Moskovieten hebben goed geluisterd naar de oproepen om niet met de auto naar het centrum te komen, maar om het openbaar vervoer te gebruiken.

Kremlin vanaf Moskva rivier

Vanuit het minibusje zien we tal van bezienswaardigheden die alom bekend zijn. Zoals het Kremlin met zijn imposante muren en torens met daarachter de goudkleurige kerktorens en het groot Kremlinpaleis. Dit laatste wordt door president Poetin gebruikt voor staatsbezoeken en recepties.
Verder volgen wij de Moskwa rivier. We zien aan de andere oever het grote Gorkipark. Ook hier zijn zullen er later vandaag meerdere grote festiviteiten plaatsvinden. Zeker in het openluchttheater waar plaats is voor 10 000 toeschouwers. Het wordt voor iedereen stilaan duidelijk: ‘groot en veel’ zijn van een andere orde dan we gewoon zijn. Ook passeren we enkele van de indrukwekkende Stalinistische wolkenkrabbers die verspreid in de stad staan: de zeven zusters of de suikertaarten. Stalin liet ze na de tweede wereldoorlog bouwen als machtssymbool. Het zijn voorbeelden van de stalinistische architectuur: grote betonnen gebouwen met smalle vensters en rijkelijk gedecoreerd met ornamenten.

Hoofdgebouw van de Moskouse Staatsuniversiteit

Loezjniki stadion

Onze eerste fotostop is bij het uitzicht platform Vorobjovy Gory of Mussenheuvel, ten zuidwesten van het centrum. Pas getrouwde paren laten zich hier graag fotograferen met de skyline van Moskou op de achtergrond. Hoewel het een beetje mistig is zijn het centrum met het Kremlin, de nieuwe handelswijken en de Moskva rivier goed te zien. Op de voorgrond ligt het Loezjniki stadion waar recentelijk nog de finale van de wereldbeker voetbal werd gespeeld en waar in 1980 de belangrijkste ceremonies van de Olympische Spelen plaats vonden. Ook het Novodevitsjiklooster en begraafplaats zijn vlakbij. Ze zijn op dit moment echter gesloten omwille van renovatiewerken. Aan de andere kant van het plein staat één van de Stalinistische wolkenkrabbers: het hoofdgebouw van de universiteit van Moskou. Lange tijd was dit het hoogste gebouw van Europa.

Victory Monument, Victory Park

De volgende stop is bij Poklonnaya Gora of het Victory Park. Het werd in 1958 aangelegd ter herdenking van de slachtoffers van de tweede wereldoorlog. Het grote plein wordt gedomineerd door een obelisk met een symbolische hoogte van 141,8 meter. Elke 10 cm staat voor één dag oorlog. Helaas wordt ook hier het uitzicht gehinderd door podia en afsluitingen. Men laat duidelijk niets aan het toeval over want overal staan militairen en politie. We wandelen in de richting van de triomfboog ter ere van de overwinning op Napoleon in 1812.

Novospasski-klooster

Vervolgens staat een bezoek aan het Russisch-orthodoxe Novospassky klooster op het programma. Het klooster maakte ooit deel uit van de ring van kloosters rondom Moskou die de stad tegen vijandelijke invallen moesten beschermen. Het is het oudste klooster van Moskou en in de kelder liggen heel wat leden van de Romanov dynastie begraven.

In de Stalinistische periode was het klooster een politiebureau en waren er in de tuin massagraven van tegenstanders die tijdens de zuiveringen werden geëxecuteerd. Pas sinds de jaren negentig is het klooster terug in functie. Er wordt verwacht dat hoofd, schouders en knieën bedekt zijn bij het betreden van de kerk, vandaar dat Liliane een hoofddoek draagt.

Novospasski-klooster

Novospasski-klooster

De kathedraal is gedecoreerd met fresco’s van de beste 17e eeuwse schilders. In een Orthodoxe kerk heeft de iconostase, een wand die samengesteld is uit iconen een belangrijke rol. Ze schermt de altaarruimte, het ‘Allerheiligste’ af voor het oog van de gewone gelovigen. Deze ruimte mag dan ook enkel door de priester of diaken betreden worden. Van boven naar onder bestaat een klassieke iconostase uit vier of vijf (of soms zes) rijen. Op de bovenste rij(en) staan de patriarchen en profeten uit het oude testament met in het midden een kruis of een afbeelding van de Drievuldigheid. Daaronder volgt de rij met de apostelen en de aartsengelen. Op de onderste rij is in het midden de koningsdeur, de toegang tot het Allerheiligste, geflankeerd door de iconen die de naamgever van de kerk afbeelden.

We krijgen van Irina ook uitleg over de kerkdiensten, die in duur en ritueel verschillen naargelang de dag in de week of het gevierde feest. Ook wijst ze erop dat er tijdens de diensten geen muziekinstrumenten gebruikt worden maar dat er wel veel koorgezang is. Tijdens de hele dienst die soms meerdere uren duurt blijven de gelovigen rechtstaan om zo hun eerbied te tonen.

Het is lunchtijd. We houden pauze in de rustige buurt van de Tretjakovgalerij die deze namiddag op het programma staat. In de wijk staan mooie neoklassieke herenhuizen.

Tretjakovgalerij

Tretjakovgalerij

In een ervan is de collectie van Pavel Tretjakov, een steenrijke Russische textielfabrikant ondergebracht. In 1892 schonk hij zijn huis en de uitgebreide kunstverzameling aan de stad. Tijdens het Sovjetregime groeide de collectie aan doordat privéverzamelingen genationaliseerd werden. Op dit moment telt de collectie ca. 160 000 Russische kunstwerken met onder andere een unieke verzameling iconen. Daarvan is natuurlijk maar een fractie tentoongesteld. Tot de 17e eeuw bestond de Russische kunst voornamelijk uit iconen, allen gemaakt in opdracht van de orthodoxe kerk. Iconen zijn steeds geschilderd op een houten paneel en er moet rekening gehouden worden met bepaalde regels die zorgen voor uniformiteit en zuiverheid. Het vele goud dat gebruikt wordt, verwijst naar de hemel, de eeuwigheid en het licht. Iconen worden ook nooit gesigneerd, omdat men ervan uitgaat dat het Gods hand was die het schilderen begeleidde. Toch weet men van enkele bijzondere iconen wie de makers waren. Zo is Andrej Rjoeblov gekend als de maker van het icoon ‘de Drievuldigheid’.

Andrej Roebljov – de Drievuldigheid

Onder Tsaar Peter de Grote, omstreeks 1700, werden kunstenaars naar het buitenland gestuurd voor hun opleiding. In het begin kopieerden ze vooral voorbeelden uit de klassieke oudheid en Italiaanse renaissancemeesters. Ook bekwaamden ze zich in het schilderen van portretten. Tot 1860 was de vorming van kunstenaars in Rusland volledig in handen van de keizerlijke kunstacademie. De onderwerpen die aan bod kwamen waren vooral Bijbelse en mythologische voorstellingen.
Ook bezit het museum een uitgebreide collectie van de 19e eeuwse groep ‘Peredvizhniki’ of de zwervers. Deze kunstenaars maakten vooral realistische doch sociaal-kritische werken. Hierdoor kunnen we ons min of meer een beeld vormen van hoe de mensen in die tijd in Rusland leefden.
Vakkundig loodst Irina ons door de verschillende zalen en houdt halt bij de meest bijzondere werken. In het fotoalbum zijn enkele ervan te zien.

Christus Verlosserkathedraal

De laatste halte op het programma is de Christus Verlosserkathedraal. Het is de grootste en hoogste Russisch-orthodoxe kerk in de wereld en in feite gloednieuw want tussen 1994 en 1997 gebouwd. Het is een reconstructie van de oude, 19e-eeuws neo-Byzantijnse kerk die in 1931 door Stalin werd opgeblazen om plaats te maken voor het Paleis van de Sovjets. Dit ambitieus project, een 315 meter hoge toren met daarop een honderd meter hoog beeld van Lenin, werd echter nooit gerealiseerd omdat de ondergrond te onstabiel was. In plaats daarvan werd het vervangen door een van de grootste buitenzwembaden ter wereld. Irina heeft hier ooit nog gezwommen!
Langs buiten valt deze spierwitte kathedraal vooral op wegens zijn afmetingen en de grote gouden koepels. Ook binnen is er heel veel bladgoud gebruikt. De iconostase is enorme groot en weelderig versierd. Ze heeft drie gouden deuren naar de koorruimte. Doordat er veel licht binnenvalt glimt en glinstert alles. Tijdens ons bezoek vindt er net een viering plaats. Wij genieten, dank zij een uitzonderlijke akoestiek, van zowel de gezangen van de priesters met hun zware baritonstemmen, als van het koor achteraan in de kerk.

Galerie voor 19e- en 20e-eeuwse Europese en Amerikaanse kunst

Het officiële programma voor vandaag zit erop, maar wij gaan nog naar de Galerie voor 19e- en 20e-eeuwse Europese en Amerikaanse kunst die hier vlak bij ligt. Dit museum bevat een van de grootste en meest indrukwekkende collecties van zowel impressionistische als post-impressionistische schilders. In 1996 zagen we 60 topwerken uit deze collectie in het Gemeentemuseum in Den Haag. Nu we zo dicht in de buurt zijn willen we bijzonder graag nog eens gaan kijken naar deze absolute meesterwerken. Deze collectie bestaat vooral uit schilderijen van twee excentrieke verzamelaars: Sergei Shchukin en Ivan Morozov.

Na de Oktoberrevolutie in 1917 werden hun collecties door het regime geconfisqueerd en verdeeld over verschillende musea. Sinds enkele jaren hangen de meeste weer samen in dit museum. Er zijn werken te zien van o.a. Vincent van Gogh met vb. de ‘Rode wijngaard in Arles’ en de ‘Gevangenis binnenplaats’. Van Renoir ‘Naakt’ en ‘Baden in de Seine’. Van Paul Cezanne de ‘Mont Ste Victoire’. Diverse doeken van Paul Gauguin uit zijn Polynesische periode. Werken van Monet, Pissarro, Toulouse-Lautrec, Matisse, Degas, Picasso en nog vele anderen …zo mooi en zo veel …

Moscow City Day 871

Als de avond valt gaan we terug naar de uitgangsbuurt in de omgeving van Tverskaya Oelitsa. Eerst iets eten en daarna vermaken we ons nog op enkele van de vele attracties van de ‘City days’.

Fotoalbum ‘Moskou dag 2’ weergeven

Op citytrip naar Moskou en Sint-Petersburg!

Fotoalbum ‘Moskou dag 1’ weergeven

Geen natuurreis dit keer! Maar wel een dubbele citytrip naar twee wereldsteden die tot de verbeelding spreken: Moskou en Sint-Petersburg. Begin september is daar het ideale moment voor: de grote zomerdrukte is net voorbij, het weer is nog volop zomers en de dagen zijn nog voldoende lang.

Basiliuskathedraal – Rode Plein

De informatie die we vonden op het internet deed ons al snel besluiten dat we in tegenstijd met onze gewoonte om alles zelf uit te zoeken, beter konden intekenen op een georganiseerde reis. Men schrikt de doe-het-zelf toeristen af door te schrijven dat bijna niemand Engels spreekt en dat er geen handwijzers en uitleg in het Engels zijn; dat je onmogelijk iets kan lezen, dat het moeilijk en tijdrovend is om toegangskaartjes te kopen en dat het bijna niet te doen is om zelf uw visum te regelen.

Het moderne Russische alfabet

Na wat oefenen lukt het lezen een klein beetje; wat letters leren van het Russische alfabet en de namen van de metrostations zijn min of meer ontcijferbaar. Russisch verstaan is nog een paar ander mouwen!
Natuurlijk was het bij de topattracties handig dat de kaartjes al gereserveerd waren, zodat we met ons groepje langs de lange wachtrijen konden doorlopen. Maar het grootste voordeel van een groepsreis is dat je op korte tijd enorm veel te zien krijgt en in ons geval, dat we zowel in Moskou, als in Sint-Petersburg uiterst vakkundige uitleg in het Nederlands kregen van de plaatselijke gidsen Irina en Ludmila.
Al van bij onze transfer van de luchthaven naar het hotel op vrijdagnamiddag valt op dat Moskou een grote, moderne en propere stad is. Erg brede straten en overal hoge flatgebouwen; zowel de typische grijze Sovjetgebouwen en woontorens alsook nieuwe gebouwen, shoppingcenters en sporthallen. In de goed onderhouden parken en plantsoenen staan nog vaak de typische monumenten uit de Sovjettijd.

Moscow City Day 871

Moskou is een grote stad met officieel 12,5 miljoen inwoners. Volgens onze gids moet men daar nog 5 miljoen bijtellen; mensen die in Moskou komen werken, toeristen, illegalen,…
Net dit weekend zijn er de ‘Moscow city days’: waarbij men viert dat Moskou 867 jaar bestaat! Verspreid in de hele stad zijn er meer dan 1 000 evenementen: parades, optochten, sportwedstrijden, concerten, straatanimatie, lasershows en heel veel vuurwerk. O ja, we zijn in Rusland en dan bestaat toeval niet. Samen met de feesten zijn er zondag burgemeester verkiezingen. Dat de huidige burgemeester Sergej Sobjanin, gesteund door Poetin, herkozen wordt is zo goed als zeker. Irina hoopt enkel maar dat ons programma niet te fel in de war gestuurd zal worden, want vele straten en pleinen zullen verkeersvrij gemaakt tijdens de volgende twee dagen.

Loezjniki stadion

Om het uitzicht en de bezienswaardigheden in de stad te begrijpen moeten we even terug in de tijd kijken. De stad Moskou werd voor het eerst vermeld in 1147. Het was toen nog een piepkleine nederzetting met een houten omwalling (‘kreml’) in een afgelegen bosrijke provincie op de samenloop van de Moskva en de Neglinnaja, op de plek waar het huidige Kremlin staat. In de twee daarop volgende eeuwen heersten de Mongolen over de stad. Pas in de 14e eeuw kon men ze verdrijven dank zij de hulp van soldaten uit verschillende naburige vorstendommen.
De eerste grootvorst of tsaar was Ivan de Grote. Hij was echter paranoïde en liet hele dorpen afslachten. Ook daarna werd het voor de bevolking niet beter want er volgden nog enkele wrede tsaren. In 1712 komt met tsaar Peter de Grote iemand aan de macht die het land wil hervormen. Hij wil van Rusland een moderne Europese staat maken en kiest daarbij de door hem nieuw gebouwde stad Sint-Petersburg tot hoofdstad.

Triomfboog, Victory Park

Op 14 september 1812 valt Napoleon met groot machtsvertoon Moskou binnen. De dagen daarna wordt drie kwart van stad (die uit houten gebouwen bestaat) platgebrand. Waarschijnlijk gebeurde dat door Russische saboteurs. Alles wat nuttig had kunnen zijn voor de troepen van Napoleon zoals de woningen en de pakhuizen (met voedsel, maar ook graan en hooi voor de paarden) gaan in de vlammen op.
Een maand later al moet Napoleon zich noodgedwongen terugtrekken. Van zijn 600 000 soldaten keerden er slechts 30 000 terug. Ook de Russen verloren ongeveer hetzelfde aantal manschappen. Maar het aantal slachtoffers onder de burgerbevolking lag nog veel hoger. Toch zorgde deze overwinning voor een nieuw elan in Moskou. De stad werd heropgebouwd volgens een nieuw stedenbouwkundig plan in Europese stijl.
In de tweede helft van de 18e eeuw werd grote vooruitgang geboekt in de industrialisatie. Maar rond de eeuwwisseling braken er in het hele land stakingen uit, de bevolking wilde hervormingen en de laatste tsaar Nicolas II werd gedwongen af te treden. Dit leidde tijdens de eerste wereldoorlog tot een burgeroorlog tussen het bolsjewistische Rode leger en het Witte leger. Langs beide kanten werd er op grote schaal gemarteld en gemoord: priesters, monniken, mensen van adel, joden en gewone burgers…

Lenin-mausoleum

Uiteindelijk grepen de bolsjewieken onder leiding van Lenin de macht. Hij maakte Moskou weer tot hoofdstad. Na de dood van Lenin, startte Stalin met zijn zuiveringen waarbij naar verluid een miljoen mensen werden geëxecuteerden omdat men vermoedde dat ze anti-stalinistische ideeën hadden. Daarnaast werden vijftien miljoen mensen naar strafkampen in Siberië gezonden. Godsdienstvrijheid werd afgeschaft en sommige kerken en kloosters werden opgeblazen of platgebrand. Ook moesten de boeren alles afstaan aan collectieve boerderijen. In de jaren daarna zijn, mede door een hongersnood, tien miljoen mensen gestorven. Ook tijdens de tweede wereldoorlog ging, ondanks het feit dat Hitler Moskou nooit heeft kunnen bereiken, de ellende verder. In deze periode verloren twintig miljoen mensen het leven.
Ook onder Chroesjtsjov en Brezjnev bleef Rusland communistisch maar de starre planeconomie werkte steeds slechter en inefficiënter. Toch wilde de partijleiding hieraan niets doen. Pas vanaf 1985 toen Gorbatsjov aan de macht kwam werden er herstructureringen doorgevoerd. Mede door het uiteenvallen van het Warschaupact lukte het in 1991 Boris Jeltsin een eind aan de Sovjet-Unie te maken.
Sindsdien wordt Moskou volop verfraaid en wordt er in snel tempo heel veel nieuw gebouwd. Ook kerken, want godsdienst is weer toegelaten. Na een periode van enorme inflatie rond de eeuwwisseling is de levenskwaliteit de laatste 10 jaar enorm gestegen, dit dan vooral in de grote steden zoals Moskou en Sint-Petersburg.

Metrostation Novokuznetskaya

Daar we al vrij vroeg in de namiddag bij ons hotel zijn hebben we nog tijd om naar het centrum te gaan. Irina toont ons de weg naar het dichtstbij gelegen metrostation en helpt ons bij de aankoop van kaartjes. 2 Haltes verder stappen wij uit; wij zijn vlak bij het Rode Plein.
Om op het Rode plein te komen lopen we door de Opstandingspoort: twee rode torens met groene tentakels. De naam verwijst naar de verrijzenis van Christus. De oorspronkelijke poort uit de 16e eeuw werd in opdracht van Stalin gesloopt om ruimte te maken voor grootschalige Sovjetparades op het plein. De huidige poort, een exacte kopie van de oude, staat er sinds 1995.

Opstandingspoort – Rode Plein

Met de toeristenstroom mee komen we uit op het reusachtige plein met daaraan enkele van de meest bekende gebouwen van de stad. Het rood in de naam ‘rode plein’ heeft niets te maken met de favoriete kleur van het communisme, maar komt het woord krasnyj, dat zowel ‘mooi’ als ‘rood’ betekend. Het plein is 550 meter lang en 100 meter breed. Helaas gaat de grootsheid een beetje verloren want men is druk bezig met in het midden van het plein een enorme tribune en podium te plaatsen. Daardoor kunnen we het mausoleum van Lenin tegen de muur van het Kremlin slechts van ver zien. Het was vanop dit monument dat in de Sovjettijd de partijbonzen de parades en optochten volgden.

Basiliuskathedraal

Op het einde van het plein in de richting van de Moskva rivier staat de kleurrijke Basiliuskathedraal (officieel: de Kathedraal van de Voorbede van de Moeder Gods op de Greppel). Deze kerk werd in de 16e eeuw door Ivan de Verschrikkelijke gebouwd. Eén van de verhalen die de ronde doen is dat Ivan de architect van het bouwwerk blind liet maken, zodat hij nooit meer zoiets moois zou kunnen ontwerpen. De kathedraal werd gebouwd volgens de traditionele Russische houtarchitectuur. Oorspronkelijk was de kerk wit en de koepels goudkleurig. Pas later werden de torens geribbeld en alles gekleurd. Nu de zon al wat lager staat, blinken de koepels intens. Het geheel doet wat sprookjesachtig aan.

GOeM

Aan de vierde zijde van het Rode plein ligt het beroemde warenhuis: GOeM. Tijdens het bewind van Stalin was het een van de weinige staatswinkels met ellenlange toonbanken. Aan de buitenzijde doet het denken aan een groot paleis, maar binnen zijn er drie rijen of gangen van drie verdiepingen met wel 150 grote en kleine winkels waarin nu vooral westerse luxemerken verkocht worden. De daken zijn glazen overkappingen en tussen de verschillende gangen staan er fonteinen. Achter het warenhuis ligt Oelitsa Ilinka, een brede straat die het commerciële hart van de stad is. De rijk versierde gevels van banken, kantoren en hotels waren bedoeld om indruk te maken. En … dat doen ze nog steeds!

Bolsjojtheater

Als we de brede, nu verkeersvrij straat, oversteken komen we bij het Bolsjojtheater. Het prachtige gebouw is recent nog volledig gerenoveerd. Het is de thuisbasis van het oudste en ook wel beroemdste balletgezelschap ter wereld.
We lopen nog even verder tot aan Tverskaya Oelitsa. Deze geliefde winkelstraat ligt centraal in de hippe uitgangsbuurt van Moskou. Op een terrasje genieten wij van deze mooie Russische zomeravond en na een lekker etentje nemen wij de metro terug richting hotel. Onze eerste indruk van Moskou is alvast geslaagd. Benieuwd wat we morgen gaan zien.

Fotoalbum ‘Moskou dag 1’ weergeven