Costa Blanca Zuid, april 2017

Fotoalbum ‘Costa Blanca Zuid, april 2017’ weergeven

Onze voorjaarsreis naar Spanje is tot nu toe niet echt verlopen zoals we oorspronkelijk gepland hadden. We hadden graag met de caravan willen afzakken naar de Costa Blanca. Onderweg hadden we enkele tussenstops gepland zoals o.a. aan de Ebro delta. Daarna wilden we dan doorreizen naar het oosten van Andalusië. En op de terugweg hadden we een stop in de Pyreneeën willen inlassen. Helaas, deze plannen hebben we jammer genoeg gedeeltelijk moeten opbergen.

Gewone flamingo (Phoenicopterus roseus)

Op de autosnelweg in het Noorden van Frankrijk, tussen Metz en Nancy: een klein moment van onoplettendheid en we maakten een flinke klap tegen de vangrail. Inderdaad, een ongeval is zo gebeurd! De schade was aanzienlijk: de auto aan alle kanten geblust maar toch nog rijvaardig; totaal verwrongen fietsen en de caravan zo zwaar beschadigd aan het onderstel, dat ze naar de sloop moest. Gelukkig was er niemand anders bij het ongeval betrokken. Maar ook weer een geluk bij een ongeluk, want wijzelf hadden totaal niets, geen schrammetje noch builtje. Al bij al kwamen we er dus nog goed vanaf.
Het is natuurlijk wel jammer dat we geen caravan meer hebben, want we reisden er graag mee en beleefden zo ontzettend leuke tijden. Vooral het buitenleven dat bij kamperen hoort, sprak ons aan.

Zadellibellen (Anax ephippiger)

Maar al op de terugweg van Frankrijk – in de geblutste auto – hebben we besloten om niet bij de pakken te blijven zitten.
Wij hebben het vliegtuig naar Alicante genomen, hebben er een huisje gehuurd en werken nu met een huurauto toch nog grote delen van ons oorspronkelijk reisplan af.
We verblijven aan de Costa Blanca (“witte kust”). De naam werd eind jaren ’50, bij de opkomst van het massatoerisme, als promo-slogan bedacht door British Airways. Vanuit de lucht kon men de vele witte stranden zien en in het prille voorjaar kleurden de hellingen wit door de wit-roze bloemetjes van de amandelbomen. Het is dus ‘niet’ omdat hier zoveel mensen met grijs-wit haar rondlopen! Die zijn er wel, want vele ‘pensionados’ uit midden- en noord-Europa verkiezen deze kuststrook om er tijdelijk of permanent te verblijven. De Costa Blanca is gekend voor zijn stabiel weer met het hele jaar door weinig neerslag en veel zon. Zelfs in de koudste maanden december tot februari daalt de temperatuur zelden beneden de 18°C, en dat met meer dan 20 dagen zon per maand. Volgens de wereld gezondheidsorganisatie zou dit klimaat, in combinatie met de aanwezigheid van de zoutmeren, een positieve invloed hebben op de gezondheid: vooral bij ademhalingsstoornissen, reuma, huid- of hartproblemen. Ook wij kijken uit om in de toekomst de donkere en koude wintermaanden hier door te brengen; maar later meer hierover!

Hop (Upupa epops)

Omdat de Costa Blanca zo’n grote zone is (244 km kustlijn), maakt men een onderscheid tussen Costa Blanca Noord en Zuid. Costa Blanca Noord is het gebied ten noorden van Alicante. Het landschap is er bergachtig met een rotsachtige kust. Vele Belgen kennen deze streek erg goed, want plaatsen als Benidorm, Calpe, Denia en Altea zijn al jarenlang hun favoriete vakantiebestemming. De streek ten zuiden van Alicante is Costa Blanca Zuid; het is er vlak met vele zoutmeren en er zijn mooie zandstranden.
Wij verblijven in Costa Blanca Zuid; in het vlakkere deel dus, dicht bij de zoutmeren van Santa Pola.

De roze ‘Laguna Torrevieja’

Sinds het einde van de 18de eeuw wordt er hier op 3 plaatsen op grote schaal zout gewonnen: in de buurt van Santa Pola; bij Torrevieja en La Mata en in San Pedro de Pinatar, net boven Mar Menor. Van deze drie zoutwinningsgebieden is het zoutmeer van Torrevieja een buitenbeentje; het is een natuurlijk zoutmeer; dit wil zeggen dat hier de zoutkristallen op een natuurlijke manier aangroeien, dit in tegenstelling tot de andere zoutmeren waar men zeewater laat verdampen om zo het zout te kunnen oogsten. Wat ook opvalt is dat het meer bij Torrevieja intens roze is. Deze roze kleur wordt veroorzaakt door de massale aanwezigheid van Halobacterium salinarum: een roze rode ‘bacterie’ die enkel gedijt in extreem zoute milieus zoals o.a. ook in de Dode Zee.

Modderbaden

Vaak wordt de Costa Blanca enkel geassocieerd met zon, zee, luieren op het strand, flaneren langs de strandboulevards en feesten in cafés en discotheken. Dat kan natuurlijk, maar daarnaast is er nog flink veel natuur. Tussen de urbanisaties liggen grote, onbebouwde stroken die vooral in het voorjaar een weelderige plantgroei hebben. Onder een mild zonnetje is het er heerlijk wandelen.
Veel toeristen denken in eerste instantie dat deze streek weinig interessante natuurgebieden heeft, net vanwege de uitgebreide zoutindustrie. Een foutje! Want bij elke salina ligt ook een vogelreservaat. Om het zout te winnen wordt het zeewater door verschillende bassins gepompt. Zo krijgt het water de kans om te verdampen. Telkens blijft er water achter met een steeds hogere zoutconcentratie. Bij dit productieproces hebben vogels een belangrijke rol. Ze eten namelijk de vissen en de ongewervelden die in de bassins terecht gekomen zijn en zuiveren op die manier het zout. Een echte win-win situatie!

Bergeend (Tadorna tadorna) M

In elk van deze reservaten kunnen we verschillende zones onderscheiden: het strand en een achterliggende duinenrij, de zoutbekkens zelf en het moerasgebied er omheen. Verrassend mooie biotopen met een rijke, speciale flora en vele soorten vogels. Er zijn telkens wandelroutes uitgezet met informatieborden en er zijn tal van observatiehutten van waaruit men de vogels kan spotten. Flamingo’s, sternen, verschillende soorten waadvogels, eenden en meeuwen, futen en reigers en zoveel meer. In het bijbehorend fotoalbum tonen we een selectie van al dat moois.

El Fondo

Verder het binnenland in, ten zuiden van Elche, ligt een echt top reservaat, het Parque Natural El Fondo. Soms verwarrend wat de benaming betreft, want het wordt ook El Hondo genoemd. Centraal in gebied liggen twee grote stuwmeren: Levante, 450 ha en de Poniente, 650 hectare groot. Ze worden door de rivier Segura voorzien van water en bevatten dus zoet water. Met een netwerk van kanalen met stuwtjes wordt het door de boeren in de omgeving gebruikt om hun velden te irrigeren.

Witkopeend (Oxyura leucocephala) (M)

Daarnaast liggen er in de omgeving ook nog ondiepe plassen en vochtige plekken die van oudsher zout water bevatten. Deze combinatie zorgt ervoor dat vele soorten vogels er zicht thuis voelen. Ook ligt dit reservaat op een belangrijke vogeltrekroute naar Afrika, waardoor er in de lente en herfst duizenden vogels halt houden om even te pauzeren en aan te sterken. Het is dan ook steeds weer uitkijken welke vogels er net op dat moment passeren. Blijvers zijn er ook, zoals de zeldzame witkopeend en de nog veel zeldzamere en met uitsterven bedreigde marmereend. Deze prachtige eendjes, die hier van oudsher voorkomen tracht men een handje te helpen. Zo worden ze in het in het Centro de Recuperación de Fauna La Granja de El Saler bij Valencia gekweekt en achteraf hier vrij gelaten. De afgelopen week kregen 48 marmereendjes hier de vrijheid.

Geoorde fuut (Podiceps nigricollis)

Porseleinhoen (Porzana porzana)

Naast een bezoek aan het een infocenter, waarrond er enkele kleine plassen liggen en enkele vrij toegankelijke wandelingen kan je ook elke zaterdagmorgen, mits je vooraf hebt ingeschreven, via de ‘north gate’ het reservaat binnen. Stipt om half negen mag je dan binnenrijden met de melding dat je om half 12 weer uit kan en moet. Ook hier zijn enkele kijkhutten en uitkijkplatforms gebouwd. Bij onze eerste bezoek lieten de vogels het wat afweten, of kwam het door de mist? Maar de twee daaropvolgende zaterdagen was het top. We zagen er vele woudaapjes en een anders zeer zelden waar te nemen porseleinhoen rondscharrelen in het gemaaide riet. Nadat we het eerst zelf uitgebreid gefotografeerd hadden maakten wij ook andere bezoekers attent op deze zeldzaamheid. Leuk als je ook anderen kan blij maken met een uitzonderlijke waarneming!

Fotoalbum ‘Costa Blanca Zuid, april 2017’ weergeven

Advertenties