13/09-19/09 Vierde week in Sv Filip i Jakov

Het toeristisch seizoen loopt hier op zijn einde. De camping staat plots half leeg, de verkeersvrije straten zijn ’s avonds niet meer verkeersvrij, geen rijen wachtenden buiten aan de pizzeria, vele souvenir- en prullariashops zijn verdwenen,… Ook de vele broodkiosken zijn niet meer bemand. Gelukkig voor ons, is het goede weer er nog. De weerberichten voor de volgende dagen geven stabiel weer: droog, veel zon en rond de 22°. Hier doen wij het voor, meer moet het voor ons niet zijn.

Bosruiter

Bosruiter

Vorige vrijdag (13-9) waren wij weer aan het vogelreservaat van het Vrana meer en het was weer de moeite. Wij konden er o.a. enkele bosruiters, een bontbekplevier en enkele kleine strandlopers mooi fotograferen. Ze zaten zeer dicht bij het knuppelpad en waren goed te benaderen.
De krombekstrandlopers waren ook weer present. In het ringstation bevestigden de twee aanwezige vogelringers onze waarnemingen van de 3 soorten strandlopers. De krombekstrandloper was ‘very common’, wat zij ons aantoonden op het grote bord, waar ze per dag het aantal geringde exemplaren noteren. Het valt ons op dat wij al een paar dagen geen bijeneters meer horen. Ze zijn allicht naar Afrika vertrokken.

Colchicum bivonae

Colchicum visianii (=bivoniae)

Zondag (15-9) zijn we naar Split geweest. We bezoeken steden in het buitenland graag op zondag. Het is er dan minder druk, je kan gemakkelijker, dichter en vaak gratis bij het centrum parkeren, en je hebt meer ruimte om rond te kijken. Split is na Zagreb de tweede grootste stad van het land en in het buitenland vooral bekend vanwege de voetbalploeg Hajduk. De oude centrum van Split is erg compact en charmant. Eigenlijk bestaat het gewoon uit het paleis van Diocletianus en enkele straten en pleinen eromheen. Keizer Diocletianus, was afkomstig uit Salona, een plaatsje op zo’n 5 km van Split. Hij werd in 284 keizer van het Romeinse rijk. Voor zijn oude dag liet hij in Split een enorm paleis, in de vorm van een Romeins legerkamp bouwen, 215 m op 180 m, omgeven door dikke hoge muren. Na zijn dood is het nog enige tijd in keizerlijke handen gebleven, maar na de 5 de eeuw is het ‘optrekje’ door de bevolking ingenomen. De enorme vertrekken werden opgedeeld in kleinere woonruimten en het mausoleum van Diocletianus werd een kathedraal. Door de eeuwen heen werd er gebouwd en verbouwd, waardoor het paleis gewoon een kleine stad werd. Op dit moment wonen er zo’n 3000 mensen en wordt het aantal woningen geschat op 900. Tussen de winkeltjes, hotels, restaurants zijn er toch nog heel wat bouwelementen uit de Romeinse tijd zichtbaar. Zoals de binnenplaats of peristilium, de zuilengalerij en het voorplein van de tempels.
Twee jaar geleden zijn we min of meer uitgeregend, tijdens deze stadswandeling. We hebben toen lange tijd binnen in een café gezeten, ook leuk, maar dat was niet echt de bedoeling. Daarom zijn we dit jaar gestart met de rondwandeling, voordat we het paleis binnengingen.

Split; Peristilium

Split; Peristilium

Op een plein in de buurt van de groentemarkt staat het reuze groot standbeeld van Gregorius van Nin, voor ons een oude bekende. Tijdens ons bezoek aan Nin, vorige zondag, zagen we er een kleine kopie van dit standbeeld. Hier kan je volgens sommige bronnen een wens in vervulling laten gaan door de linker dikke teen aan raken. Aan de slijtage te zien, wordt er veel aangeraakt en gewreven.
Verderop ligt nog leuk plein, Plein van de Republiek, een vrij recente imitatie van de Piazza San Marco in Venetië inclusief de Venetiaanse leeuwenkoppen en terrasjes. Echt uit de Venetiaanse periode is het Plein van het volk met o.a. het voormalig stadhuis (waarop het stadswapen prijkt) en de uurwerktoren. We lopen nog een keertje door de wirwar van het paleis van Diocletianus en gaan daarna nagenieten onder een van de grote palmbomen op de Riva.

We blijven er echter niet al te lang rondhangen, want we willen op de terugweg langs Trogir, dat ca. 20 km van Split ligt. Ook Trogir staat, net als het oude centrum van Split, op de Unesco werelderfgoed lijst. Wij vinden dat het middeleeuwse Trogir wel iets heeft. Een mooie ligging op een eilandje, gescheiden van het vaste land door slechts een vaargeul en een brug. Leuke smalle straatjes met witstenen huizen, enkele mooie gebouwen, de romaanse kathedraal op het stadsplein en een levendige Riva. Het portaal van de St. Laurentiuskathedraal is bijzonder fraai. De omlijsting is overvloedig en bijzonder gedetailleerd gebeeldhouwd. Aan de overzijde van het plein staat het stadhuis en de loggia. In de loggia staat nog de rechtbank met erboven een beeldhouwwerk met een allegorie van Vrouwe Justitia. Hier werden vroeger de mannen van het gewone volk berecht. Nu mag Felix plaatsnemen op de bank niet om het volk te berechten ,maar gewoon voor een foto.

Trogir; Rechts Maria-magdalena met veel krulhaar

Trogir; Rechts Maria-magdalena met veel krulhaar

De kade van Trogir is erg aangenaam, je kan er zalig rondslenteren en nog een aantal historische highlights bekijken en een blik werpen op een aantal super-de-luxe jachten.
Wij houden er ook van op zoek te gaan naar van die kleine details, zoals boven de deur van de St. Dominicuskerk waar in het reliëf Maria Magdalena wordt afgebeeld die helemaal in haar lange krulhaar is ingepakt.

 

Woensdag (18-9) verwenden wij onszelf met een excursie naar Pag, zo’n 70 km van hier. Wij gaan graag op zoek naar buitenbeentjes. Het eiland Pag met de gelijknamige hoofdstad, is er zo eentje. Het ziet er helemaal anders uit dan de andere bewoonde eilanden: lang en smal en overwegend kaal. Op sommige plekken lijkt het op een maanlandschap met een wirwar van stenen muurtjes. Toch was Pag al van in de tijd van de Romeinen erg rijk. Er werd en wordt nog steeds zout gewonnen. In de 15 de eeuw hebben de Venetianen het eiland ontbost, waarbij ze de palen hebben ze gebruikt om delen van Venetië op te bouwen. Sindsdien heeft de Bora wind vrij spel gekregen en groeit er op de hogere delen nauwelijks nog wat. Toch is het eiland is vooral bekend omwille van zijn schapenkaas ‘Paski sir’. De schapen moeten leven van een schaarse maar erg kruidenrijke begroeiing van zoutminnende planten. Ze worden slechts enkele maanden gemolken en de kaas is enkel van april tot september te verkrijgen.

Pag; Velebit gebergte op achtergrond

Pag; Velebit gebergte op achtergrond

We bezoeken het fraaie stadje Pag, niet zo’n oude stad, want de bouw ervan werd op 18 mei 1448 begonnen. Dit weet men omdat de Venetianen ze lieten optrekken door een van hun befaamde bouwmeesters. We gaan even kijken in het kleine zoutmuseum aan de lagune, waar we een potje zout kopen (komen wij jaren mee toe). We gaan ook nog op zoek naar de kaas die we uiteraard willen proeven. Moeilijk te vinden in Pag, achteraf blijkt dat deze kaas ook bij ons in de supermarkt verkocht wordt. Na de middag is het tijd om te gaan fietsen. We halen de fietsen van de fietsdrager en maken een tocht langs de zoutpannes. Hierbij genieten we van de mooie uitzichten met op de achtergrond het Velebit gebergte. Regelmatig stoppen we om te kijken naar de vogels die op de salina’s zitten. We rijden de helling af naar het kustplaatsje Kosljun. Van hieruit gaat het via een asfaltweg verder, steeds bergop, tot aan een mooi uitzichtpunt boven de stad Pag. Nog even doorzetten, want om half 8 ’s avonds in het al donker en we moeten nog het hele eind terug.

Album Kroatië 13/09-19/09/2013 weergeven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.